สุนัขตำรวจจู่ ๆ ก็นอนลงข้างกระเป๋าสีดำที่สนามบินและเริ่มคราง — เมื่อเจ้าหน้าที่เปิดมันออก ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก
เร็กซ์ทำงานอยู่ที่สนามบินกับจ่าสิบเอกแดเนียลมาหลายปี และแทบไม่เคยส่งสัญญาณเตือนโดยไม่มีเหตุผล
แต่วันนั้น ขณะที่พวกเขาเดินผ่านอาคารขนส่งสินค้า สุนัขก็หยุดกะทันหันตรงหน้าตู้สีดำขนาดใหญ่
ตอนแรกมันดมอยู่นาน
จากนั้นก็นั่งลงข้าง ๆ ส่งเสียงคราง และใช้จมูกแตะฝาหลายครั้ง
— ข้างในนั้นมีอะไรเหรอ เจ้าหนู? — แดเนียลถามอย่างระแวดระวัง
ตามเอกสาร สิ่งที่อยู่ข้างในคือของตกแต่งซึ่งกำลังจะถูกส่งไปต่างประเทศ
ทุกอย่างดูปกติ
เกือบทุกอย่าง
เมื่อมองใกล้ ๆ จ่าสิบเอกสังเกตเห็นรูเล็ก ๆ หลายรูที่ด้านข้างของตู้
ขณะเดียวกัน เร็กซ์ก็ยิ่งกระวนกระวายมากขึ้น
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหยุดการขนส่งทันที
เมื่อปลดตัวล็อกและค่อย ๆ เปิดฝาออก พนักงานสนามบินทุกคนก็ยืนนิ่ง
ใต้ผ้าห่มหลายชั้นมีเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ นั่งอยู่
เธอกอดตุ๊กตาหมีไว้แน่นและมองผู้คนด้วยแววตาหวาดกลัว
— ไม่เป็นไรนะ — แดเนียลพูดเบา ๆ ขณะนั่งลงข้างเธอ — หนูชื่ออะไร?
— แอนนา…
— หนูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เด็กหญิงสะอื้น
— ลุงบอกว่าหนูจะได้ไปหาแม่…
ต่อมาเจ้าหน้าที่สืบสวนพบว่าเอกสารของสินค้านั้นเป็นของปลอม และมีคนพยายามลักลอบพาเด็กหญิงออกนอกประเทศ
ตู้ใบนั้นเกือบจะถูกส่งขึ้นเที่ยวบินถัดไปแล้ว
และอาจไม่มีใครตรวจมันอีกครั้งด้วยซ้ำ
แต่เร็กซ์ไม่ยอมขยับออกจากตรงนั้นเลย
คืนนั้น แอนนาถูกส่งตัวให้แพทย์และหน่วยงานสังคมดูแล ส่วนตำรวจก็เริ่มตามหาผู้ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้
จ่าสิบเอกกอดคู่หูสี่ขาของเขาไว้แล้วพูดเพียงประโยคเดียวว่า:
— ถ้าไม่มีนาย เราคงไม่มีวันพบเธอ
