หนึ่งสัปดาห์ก่อนงานแต่ง Evan บอกฉันอย่างไม่คาดคิดว่า Diana แม่ของเขาจะไปพักผ่อนที่ชายฝั่งเดียวกับสถานที่ที่เราวางแผนไปฮันนีมูน
ฉันไม่ชอบใจนัก แต่ก็ไม่ได้เถียง
หลังพิธีแต่งงาน Diana กอดลูกชายของเธอแล้วพูดเบา ๆ ว่า:
— อย่าลืมสัญญาของลูกนะ
ฉันสังเกตเห็นว่าสีหน้าของ Evan เปลี่ยนไป แต่เขายืนยันกับฉันว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
สองวันต่อมา เรามาถึงโรงแรม — และพบว่า Diana ก็พักอยู่ที่นั่นเช่นกัน
นับจากนั้นเธอก็อยู่ใกล้เราตลอด กินอาหารเช้ากับเรา โทรหา Evan เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ และแทบทุกเย็นก็เรียกเขาไปหา
ฮันนีมูนของเราไม่ใช่เวลาของเราสองคนอีกต่อไป
คืนสุดท้าย Evan ไปหาแม่ของเขาอีกครั้ง
ฉันออกไปที่ระเบียง และบังเอิญได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่
— ผมแต่งงานแล้วนะ แม่ ผมปล่อยภรรยาให้อยู่คนเดียวตลอดไม่ได้
Diana ตอบว่า:
— ถ้าอย่างนั้นก็บอกเธอสิ ว่าก่อนแต่งงานลูกเคยสัญญาอะไรกับแม่ไว้
เมื่อ Evan กลับมา ฉันเรียกร้องให้เขาบอกความจริง
หลังจากเงียบอยู่นาน เขาก็ยอมรับว่า:
— แม่เป็นมะเร็งเต้านม เธอเพิ่งรู้ก่อนงานแต่งของเราสองสัปดาห์
ปรากฏว่า Diana ขอให้เขาไม่บอกใครเกี่ยวกับการวินิจฉัย สถานที่พักแห่งนี้มีความหมายพิเศษสำหรับเธอ — ครั้งหนึ่งเธอเคยมาพักที่นี่กับสามีผู้ล่วงลับ ก่อนเข้ารับการผ่าตัดและการรักษา เธออยากเห็นทะเลอีกสักครั้ง
ฉันตกใจมาก
แต่มีอีกเรื่องที่ทำให้ฉันเจ็บยิ่งกว่า
— คุณตัดสินใจแทนฉันเหรอว่าฉันไม่ควรรู้?
Evan ก้มหน้า
ในตอนนั้นเอง มีเสียงเคาะประตู
Diana ยืนอยู่ตรงนั้น
เธอดูแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง — เหนื่อยล้าและหวาดกลัว
— ยกโทษให้ฉันด้วยนะ — เธอพูด — ฉันแค่กลัวมากจริง ๆ
ตอนนั้นฉันจึงเข้าใจว่า การเข้ามาแทรกแซงของเธอทั้งหมดไม่ได้เกิดจากความพยายามจะทำลายฮันนีมูนของเรา
มันเกิดจากความกลัว
วันรุ่งขึ้น เราสองคนได้นั่งกินอาหารเช้าริมทะเลอย่างสงบเป็นครั้งแรก
ต่อมา Diana ก็เข้ารับการรักษา
ชีวิตแต่งงานของเราไม่ได้เริ่มต้นอย่างที่ฉันเคยฝันไว้เลย
แต่ตอนนั้นเองที่เราได้เข้าใจสิ่งสำคัญที่สุด:
ความรักที่แท้จริงไม่ใช่การซ่อนความจริงที่เจ็บปวด แต่คือการเผชิญหน้ากับมันไปด้วยกัน
