😳💔 ตอนที่ผมกำลังเก็บของบนห้องใต้หลังคา ผมเจอจดหมายจากรักแรกของผมที่ลงวันที่ปี 1991 ผมเชื่อมาตลอดว่าเธอทิ้งผมไปเกือบ 38 ปีก่อน… แต่เพียงไม่กี่บรรทัดแรก ผมก็เข้าใจว่า: เราทั้งคู่ถูกโกหก และเมื่อผมพิมพ์ชื่อเธอลงใน Facebook ผมก็เห็นรูปหนึ่งที่ทำให้มือผมสั่น 😨‼️

เรื่องเล่าชีวิต

😳💔 ตอนที่ผมกำลังเก็บของบนห้องใต้หลังคา ผมเจอจดหมายจากรักแรกของผมที่ลงวันที่ปี 1991 ผมเชื่อมาตลอดว่าเธอทิ้งผมไปเกือบ 38 ปีก่อน… แต่เพียงไม่กี่บรรทัดแรก ผมก็เข้าใจว่า: เราทั้งคู่ถูกโกหก และเมื่อผมพิมพ์ชื่อเธอลงใน Facebook ผมก็เห็นรูปหนึ่งที่ทำให้มือผมสั่น 😨‼️

ผมชื่อ Mark อายุ 59 ปี

ตอนหนุ่ม ๆ ผมมั่นใจว่าผมจะแต่งงานกับ Sue

เราเจอกันที่มหาวิทยาลัยและแทบไม่เคยแยกจากกัน

แต่หลังเรียนจบ พ่อของผมป่วยหนัก และผมต้องกลับบ้าน

Sue ได้งานในอีกเมืองหนึ่ง

เราสัญญาว่าจะรักษาความสัมพันธ์ของเราไว้

เราเขียนจดหมายหากัน

โทรหากัน

แล้ววันหนึ่งเธอก็หายไปอย่างกะทันหัน

ผมยังคงเขียนหาเธอ

ถึงขั้นโทรหาพ่อแม่ของเธอและขอให้พวกเขาส่งจดหมายฉบับสุดท้ายให้เธอ

ไม่มีคำตอบ

ผมคิดว่า Sue เลือกผู้ชายคนอื่น

หลายสิบปีผ่านไป

ผมแต่งงาน

มีลูก

ต่อมาเราหย่ากัน

แต่ผมไม่เคยลืม Sue

จนฤดูหนาวปีที่แล้ว ซองจดหมายเก่า ๆ สีเหลืองหล่นลงมาจากชั้นบนห้องใต้หลังคา

ผมจำลายมือได้ทันที

มันคือจดหมายจาก Sue

วันที่: ธันวาคม 1991

ผมไม่เคยเห็นมันมาก่อน

ในนั้นเธอเขียนว่าพ่อแม่ของเธอซ่อนจดหมายของผมไว้ และบอกเธอว่าผมเป็นคนขอไม่ให้เธอติดต่อมาอีก

บรรทัดสุดท้ายเขียนว่า:

“ถ้าคุณไม่ตอบ ฉันจะเข้าใจว่าคุณเลือกชีวิตแบบอื่นแล้ว… และฉันจะเลิกรอคุณ”

ผมนิ่งไป

เกือบ 38 ปี เราทั้งคู่ต่างคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนเดินจากไป

ผมเปิด Facebook และตามหาเธอ

ในรูป Sue ยืนอยู่ข้างผู้ชายคนหนึ่ง

ผมกด “เพิ่มเป็นเพื่อน”

ห้านาทีต่อมา เธอรับคำขอ

แล้วเธอก็เขียนว่า:

“สวัสดี Mark ทำไมคุณถึงตัดสินใจตามหาฉันหลังจากผ่านไปตั้งหลายปี?” 😨

อ่านต่อในคอมเมนต์แรก 👇

ผมส่งข้อความเสียงให้เธอ:

— Sue… ผมเพิ่งเจอจดหมายของคุณ ผมไม่เคยได้รับมัน ผมเขียนหาคุณ ผมไม่เคยอยากหายไป

คืนนั้นเธอไม่ตอบ

แต่ตอนเช้า เธอเขียนว่า:

“เราต้องเจอกัน”

เราเจอกันที่ร้านกาแฟเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง

เมื่อ Sue เดินเข้ามา ผมจำเธอได้ทันที

ผมหงอก

มีริ้วรอยมากขึ้น

แต่ดวงตายังเหมือนเดิม

เธอเล่าว่าพ่อแม่ของเธอต้องการให้เธอแต่งงานกับ Thomas จึงซ่อนจดหมายของผม

เธอแต่งงานกับเขาจริง ๆ

พวกเขามีลูกสาวหนึ่งคน

ต่อมาทั้งคู่หย่ากัน

ผมจึงถามว่า:

— แล้วผู้ชายในรูปของคุณล่ะ?

Sue หัวเราะ:

— เขาคือลูกพี่ลูกน้องของฉัน Evan

ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แล้วถามว่า:

— Sue… เราลองให้โอกาสกันอีกครั้งไหม?

เธอมองผมแล้วพูดว่า:

— ฉันคิดว่าคุณจะไม่ถามเสียแล้ว

ตอนนี้ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว

ลูก ๆ ของเราได้รู้จักกันแล้ว

และฤดูใบไม้ผลินี้เราจะแต่งงานกัน

พิธีเล็ก ๆ

มีเพียงครอบครัวและคนใกล้ชิด

บางครั้งความรักไม่ได้จบลงเพราะคนสองคนเลิกรักกัน บางครั้งระหว่างพวกเขาเพียงแค่มีจดหมายที่ไม่เคยถูกเปิดวางอยู่นานเกินไป

Rate article