เรื่องเล่าชีวิต
ลูกสาวของฉันแต่งงานกับชายชาวเกาหลีและย้ายไปอยู่เกาหลีใต้ ตลอด 12 ปี เธอไม่เคยกลับบ้านเลย แต่ทุกปีเธอส่งเงินให้ฉัน
ฉันกลับจากการเดินทางไปทำงานเกือบเที่ยงคืน และพบลูกสาววัย 12 ปีนอนอยู่บนพื้นห้องครัว ส่วนสามีหายไปไหนก็ไม่รู้
ลูกสาวของเพื่อนสนิทฉันมีปานหายากแบบเดียวกับลูกชายของฉันทุกประการ ฉันคิดทันทีว่าสามีนอกใจฉัน แต่เมื่อผลตรวจ
ในคืนแต่งงานคืนแรก ภรรยาของผมปิดไฟทั้งหมดและไม่ยอมให้ผมรูดซิปชุดแต่งงานของเธอ ก่อนงานแต่ง พี่ชายของเธอพูดกับผมเพียงว่า
ฉันกลับจากการเดินทางไปทำงานเร็วกว่ากำหนดหนึ่งวัน และพบสามีอยู่ในห้องนอนของเรา กำลังอุ้มทารกแรกเกิดไว้ในอ้อมแขน
สามีพาภรรยาที่ตาบอดไปยังสะพานเก่า แล้วผลักเธอลงไปในแม่น้ำเชี่ยวกราก หนึ่งนาทีต่อมา เขาก็ร้องไห้โทรหาหน่วยกู้ภัยแล้วพูดว่า
ก่อนงานแต่งงาน พี่สาวต่างพ่อของฉันขอยืมล็อกเก็ตทองของแม่ผู้ล่วงลับ ฉันปฏิเสธ แต่ในเย็นวันนั้น พ่อที่ป่วยอยู่กลับคว้ามือฉันไว้แล้วกระซิบว่า
หลังจากแต่งงานกันมา 15 ปี สามีของฉันทิ้งฉันไปหากับเลขาสาวของเขา และก่อนจากไป เขาพูดทิ้งท้ายว่า “เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมที่ฉันเคยแต่งงานด้วยอีกแล้ว”
สามีของฉันทำให้ฉันเชื่อมาตลอด 15 ปีว่า ความพิการของลูกชายเป็นผลมาจากการตั้งครรภ์ของฉัน แต่ในวันเกิดอายุครบ
ตลอดสี่เดือน แม่ของฉันอยู่ภายใต้การดูแลของหมอที่เย็นชาที่สุดในเมือง เขาแทบไม่พูดกับฉันและไม่เคยยิ้มเลย