สิบสองปีก่อน ฉันฝังลูกสาววัยสามขวบของตัวเองไว้ในโลงปิด แต่วันหนึ่งฉันกลับเห็นเด็กสาววัยรุ่นในร้านกาแฟทำท่าทางบางอย่างที่มีเพียงฉันกับ
หนึ่งสัปดาห์ก่อนงานแต่ง คู่หมั้นของฉันหายตัวไป ทิ้งลูกทั้งสิบคนของเขาไว้กับฉัน พร้อมกระดาษแผ่นหนึ่งที่เขียนว่า
ไข้ของลูกสาววัยสี่เดือนของเราขึ้นเกือบ 40°C ขณะที่ฉันอุ้มเธออยู่ในห้องฉุกเฉิน สามีของฉันแอบโทรหาใครบางคน
ฉันมาคลอดลูกที่โรงพยาบาลเพียงลำพัง — ผู้ชายที่ฉันรักหายตัวไปทันทีหลังจากรู้ว่าฉันท้อง แต่เมื่อหมอเห็นลูกชายของฉัน
สามวันหลังจากผ่าคลอด ฉันกลับบ้านพร้อมลูกสาวแรกเกิด — และพบญาติของสามี 22 คนกำลังจัดปาร์ตี้อยู่ในบ้านของฉันเอง
ฉันเห็นงูสีขาวตัวใหญ่กลางทะเลทราย มีเศษแก้วขนาดใหญ่ปักอยู่ที่หัว และฉันไม่สามารถเดินผ่านไปเฉย ๆ ได้ ฉันดึงมันออก
ลูกสาววัย 16 ปีของฉันหายตัวไประหว่างทัศนศึกษาของโรงเรียนที่ทะเลสาบ ตลอดทั้งปีตำรวจไม่พบเบาะแสแม้แต่น้อย…
ฉันแต่งงานกับเศรษฐีวัย 20 ปีที่ฉันทำงานเป็นผู้ดูแลให้เขา เพราะเวลาของลูกสาวฉันกำลังจะหมดลง แต่ในคืนแต่งงาน
เด็กหญิงวัยแปดขวบนั่งอยู่บนทางเท้าข้างโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่บาดเจ็บ และกำลังรวบรวมเงินค่าผ่าตัดให้มัน
เพื่อนร่วมชั้นเรียกฉันมาหลายปีว่า “ก็แค่ลูกสาวของศิษยาภิบาล” ในวันจบการศึกษา พวกเขาตัดสินใจจะทำให้ฉันอับอายเป็นครั้งสุดท้าย