ระหว่างการชันสูตรศพ ขณะที่แพทย์นิติเวชกำลังหยิบมีดผ่าตัดออกมาและกำลังจะเริ่มกรีดครั้งแรก หญิงสาวก็ลืมตาขึ้นมาและกระซิบว่า “ได้โปรดอย่าบอกพวกเขาว่าฉันยังมีชีวิตอยู่” แต่สิ่งที่ตามมานั้นน่าสยดสยองยิ่งกว่า
ศพของหญิงสาวชื่อโซเฟียมาถึงห้องเก็บศพเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้
จากเอกสารทุกอย่างชัดเจน: อุบัติเหตุรถยนต์ร้ายแรงนอกเมือง รถเสียหลักและพลิกคว่ำหลายครั้ง เจ้าหน้าที่กู้ภัยพยายามช่วยชีวิตหญิงคนนั้น แต่รายงานระบุว่าอาการบาดเจ็บของเธอร้ายแรงถึงขั้นเสียชีวิต
ไมเคิล แพทย์นิติเวช ทำงานที่นี่มานานกว่ายี่สิบปีและรู้เรื่องงานของเขาเป็นอย่างดี
เขาเตรียมเครื่องมือ เปิดไฟฉาย และกำลังจะเริ่มการตรวจเมื่อเขาสังเกตเห็นบางอย่างที่แปลก
ร่างกายยังอุ่นอยู่
อุ่นเกินไป
ไมเคิลขมวดคิ้วและอ่านเอกสารอีกครั้ง
เวลาเสียชีวิตระบุไว้ว่าเกือบสองชั่วโมงก่อนหน้านี้
แน่นอนว่าร่างกายไม่ควรเย็นลงมากในเวลาอันสั้น แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าอุณหภูมิผิดปกติอยู่ดี
เขาจึงวางมีดผ่าตัดลงและแตะที่คอของหญิงคนนั้น
ไม่กี่วินาทีต่อมา ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จากนั้นไมเคิลก็รู้สึกถึงชีพจรที่อ่อนมากใต้ปลายนิ้วของเขา อ่อนมาก แต่ก็มีอยู่ แพทย์จึงดึงมือออกอย่างกะทันหัน
และในขณะนั้นเอง หญิงคนนั้นก็ลืมตาขึ้น ไมเคิลเกือบทำเครื่องมือหล่น
โซเฟียสูดหายใจเข้าลึกๆ มองเขา แล้วรีบยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก
“คุณหมอ… ได้โปรด อย่าบอกใครว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันขอร้อง”
“อะไรนะ?…”
ไมเคิลกำลังจะตะโกนขอความช่วยเหลือ แต่หญิงคนนั้นก็คว้าข้อมือเขาไว้ทันที
“เบาๆ นะ”
เธอมองไปยังประตูกระจกฝ้า ด้านหลังกระจกนั้น ปรากฏเงาของชายสองคน
“นั่นสามีของคุณเหรอ?” ไมเคิลถามเบาๆ
ความหวาดกลัวปรากฏชัดในดวงตาของโซเฟีย
“เขาไม่ใช่สามีของฉัน”
ไมเคิลไม่มีเวลาพูดอะไรต่อ ประตูห้องเก็บศพก็เปิดออกอย่างแรงด้วยเสียงดังสนั่น
โซเฟียหลับตาลงทันทีและตัวแข็งทื่อ
ชายร่างสูง สวมชุดสูทสีดำหรูหรา เดินเข้ามาในห้อง
ชายคนที่สองยังคงอยู่หลังประตู
“แล้วไงต่อ คุณหมอ?” ชายแปลกหน้าถามอย่างใจเย็น “เธอตายจริงหรือครับ?”
ไมเคิลมองไปที่โซเฟีย
“ตามเอกสารแล้วใช่ครับ”
“ฉันไม่สนหรอกว่าในเอกสารจะเขียนว่าอะไร”
ชายคนนั้นค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้โต๊ะ
โซเฟียยังคงนิ่งอยู่ แทบจะกลั้นหายใจไม่อยู่ ชายแปลกหน้าโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอจนเธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขาที่ข้างหู
เธออยากจะกรีดร้อง แต่เธอก็รู้ว่า ถ้าขยับอีกนิดเดียว ทุกอย่างก็จะจบลง
ชายคนนั้นกระซิบขึ้นมาทันทีว่า:
“เธอเล่นได้แย่เสมอเลยนะ โซเฟีย”
ความหนาวสั่นแล่นไปทั่วตัวหญิงสาว ไมเคิลได้ยินคำพูดเหล่านั้น
ชายแปลกหน้ายืดตัวขึ้นและมองไปที่หมอ
“ฉันต้องการรายงานวันนี้”
“มันจะเสร็จในอีกไม่กี่ชั่วโมง”
ชายคนนั้นพยักหน้าและเดินไปทางประตู
แต่เขาหยุดอยู่ที่ประตู และในขณะนั้นเอง สิ่งที่เลวร้ายกว่านั้นก็เกิดขึ้น
เขาวางมือลงบนขอบโต๊ะโลหะแล้วพูดขึ้นมาทันทีว่า:
“ดูแลพวกเขาด้วยนะครับ คุณหมอ”
ชายคนนั้นจากไป
ไมเคิลรอจนกระทั่งร่างที่อยู่หลังกระจกหายไปก่อนจะล็อกประตู
โซเฟียสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเริ่มร้องไห้
“คนพวกนี้เป็นใครครับ” คุณหมอถาม
หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง
จากนั้นเธอก็เล่าทุกอย่างให้เขาฟัง
โซเฟียทำงานเป็นนักบัญชีในบริษัทขนาดใหญ่มาสี่ปีแล้ว เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน เธอบังเอิญไปพบบัญชีที่ไม่ควรมีอยู่
มีเงินจำนวนมหาศาลไหลผ่านบัญชีเหล่านั้น
ตอนแรก โซเฟียคิดว่าเป็นเพียงการฉ้อโกงทางการเงินธรรมดา แต่แล้วเธอก็พบเอกสารที่มีชื่อของคนที่หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน
เธอจึงถ่ายสำเนาเอกสารเหล่านั้น และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่พวกเขาเริ่มคุกคามเธอ
“ผู้ชายที่มาที่นี่เมื่อสักครู่นี้ทำงานให้กับเจ้าของบริษัท” โซเฟียกล่าว “เมื่อวานเขามาที่บ้านฉันและเรียกร้องเอกสาร”
“แล้วเรื่องอุบัติเหตุล่ะครับ”
โซเฟียมองไปที่คุณหมอ “…มันไม่ใช่อุบัติเหตุค่ะ”
รถของเธอถูกผลักออกนอกถนนโดยเจตนา โซเฟียจำแรงกระแทก กระจกที่แตก และชายคนนั้นที่เตะรถของเธอหลังจากนั้นไม่กี่นาทีได้
เธอยังคงมีสติ และเธอได้ยินเสียงของเขาอยู่ข้างๆ
“เธอยังไม่ตาย”
จากนั้นพวกเขาก็ฉีดยาให้เธอ เธอไม่ตื่นจนกระทั่งอยู่บนเตียงในห้องเก็บศพ
ไมเคิลหน้าซีด
“แต่ใครเป็นคนประกาศว่าคุณตายแล้วล่ะ?”
“ฉันไม่รู้”
หมอมองเอกสารที่วางอยู่ข้างๆ เขา
เขาจึงรู้ว่าเอกสารเหล่านั้นเชื่อถือไม่ได้
“สำเนาที่คุณกำลังมองหาอยู่อยู่ที่ไหน?”
โซเฟียเงียบไปครู่หนึ่ง
“คุณคิดว่าฉันซ่อนมันไว้เหรอ?”
“แล้วความจริงล่ะ?”
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
“ฉันส่งมันให้ผู้สื่อข่าวเมื่อเช้าวันก่อน”
ไมเคิลมองเธอด้วยความประหลาดใจ
นั่นหมายความว่าการฆ่าโซเฟียไม่เพียงพออีกต่อไปแล้ว
ข้อมูลอาจรั่วไหลได้ทุกเมื่อ
หมอรีบหาเสื้อผ้ามาช่วยพยุงหญิงคนนั้นให้ลุกขึ้นยืน และพาเธอเดินไปตามทางเดินของแผนกบริการ
ก่อนจะจากไป เขาเดินกลับไปที่โต๊ะและคลุมผ้าห่มโรงพยาบาลที่ม้วนไว้ด้วยผ้าปูที่นอน เพื่อให้มองจากระยะไกลแล้วดูเหมือนว่าศพยังคงอยู่ที่นั่น
หนึ่งชั่วโมงต่อมา โซเฟียก็ไปอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเมืองแล้ว
และในเช้าวันรุ่งขึ้น สิ่งที่ผู้ที่ต้องการฆ่าเธอหวาดกลัวที่สุดก็เกิดขึ้น
สื่อหลักเผยแพร่เอกสาร การสอบสวนเริ่มต้นขึ้น และผู้บริหารบริษัทหลายคนถูกจับกุม
แต่ชายในชุดสูทสีดำหายตัวไป เขาไม่เคยถูกพบตัวอีกเลย
