ระหว่างพิธีแต่งงาน ม้าของเจ้าสาวก็วิ่งเข้ามาในโบสถ์อย่างกระทันหันและยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาว ขวางไม่ให้เธอเข้าใกล้แท่นบูชา สัตว์ตัวนั้นมีพฤติกรรมดุร้ายมากจนแขกในงานต่างเรียกร้องให้เจ้าหน้าที่นำมันออกไปทันที โดยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วม้าตัวนั้นกำลังพยายามเตือนพวกเขาเกี่ยวกับอะไร
เช้าวันนั้นของโซเฟียเริ่มต้นอย่างที่เธอจินตนาการไว้มาหลายปีแล้ว ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เธอจะได้แต่งงานกับแดเนียล ผู้ซึ่งเธอคบหามาเกือบสี่ปีแล้ว
สำหรับงานแต่งงาน พวกเขาเลือกโบสถ์เก่าแก่ขนาดเล็กแห่งหนึ่งนอกเมือง โบสถ์ตั้งอยู่บนเนินเขาและล้อมรอบด้วยป่า อาคารหลังนี้สร้างขึ้นเมื่อกว่าร้อยปีก่อน แต่ภายในนั้นงดงามตระการตา เพดานสูง ม้านั่งไม้เก่าแก่ หน้าต่างบานใหญ่ และดอกไม้สีขาวเรียงรายตามทางเดิน
โซเฟียต้องการไปโบสถ์ด้วยวิธีที่ไม่ธรรมดา—โดยการขี่ม้าตัวเมียของเธอชื่อลูน่า
หญิงสาวได้รับม้าสีเทาตัวนี้มาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โซเฟียคุ้นเคยกับมันมากจนเธอสามารถเข้าใจอารมณ์ของสัตว์ได้จากการกระดิกหูเพียงเล็กน้อย
ลูน่าเป็นม้าที่สงบเสงี่ยมเสมอ แม้แต่เสียงดังก็แทบจะไม่ทำให้มันตกใจ
นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันแต่งงาน
โซเฟียมาถึงโบสถ์บนหลังลูน่า ลงจากม้าใกล้ทางเข้า และส่งบังเหียนให้คนดูแลม้า ซึ่งจะเป็นคนจูงม้ากลับ
“เจอกันคืนนี้นะคะ” หญิงสาวกล่าวพร้อมยิ้มและลูบจมูกม้า
ไม่กี่นาทีต่อมา พิธีก็เริ่มต้นขึ้น
แดเนียลรออยู่ใกล้แท่นบูชาแล้ว เสียงดนตรีเริ่มขึ้น ประตูเปิดออก และโซเฟียเดินช้าๆ ไปตามทางเดิน แต่เธอก้าวไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงร้องของม้าดังมาจากข้างนอก
โซเฟียจำลูน่าได้ทันที แขกทุกคนหันไปมองที่ประตู
วินาทีต่อมา ประตูก็เปิดออกอย่างแรง และม้าก็วิ่งควบเข้าไปในโบสถ์
ผู้คนต่างกระโดดลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ
“เอาเธอออกไป!” มีคนตะโกน
คนดูแลม้าวิ่งตามไป พยายามคว้าบังเหียน แต่ลูน่าไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้
เธอหยุดอยู่ตรงหน้าโซเฟีย
ม้าหายใจหอบหนัก ตะปบพื้นด้วยกีบอย่างประหม่า และส่ายหัวไม่หยุด
“ลูน่า ใจเย็นๆ” โซเฟียพูดอย่างระมัดระวังพลางยื่นมือออกไป
ปกติแล้ว เสียงของเธอก็เพียงพอแล้ว
แต่ในขณะนั้น สัตว์ดูเหมือนจะไม่รู้จักเจ้าของของมัน
เมื่อโซเฟียพยายามจะเดินผ่านไป ลูน่าก็ก้าวหลบไปด้านข้างและขวางทางเธออีกครั้ง
“เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?” แดเนียลถามด้วยความงุนงง
ไม่มีใครรู้
คนเลี้ยงม้าเข้ามาช่วยจูงม้าออกไป แต่จู่ๆ ม้าก็ยกขาหน้าขึ้น
เสียงร้องดังก้องไปทั่วโบสถ์
โซเฟียถอยหลัง
ชายหลายคนกำลังเตรียมจะล้อมลูน่าและลากเธอออกไป แต่หญิงสาวหยุดพวกเขาไว้
“อย่าแตะต้องเธอ เธอไม่เคยทำตัวแบบนี้มาก่อน”
โซเฟียเดินเข้าไปใกล้ม้าอีกครั้ง
“เกิดอะไรขึ้น ที่รัก?”
และในขณะนั้นเอง ก็มีบางสิ่งเกิดขึ้น ทำให้ทุกคนในโบสถ์ตกตะลึง
ลูน่าลงพื้น แต่เธอก็ยังไม่สงบลง เธอใช้หัวดันไหล่ของโซเฟีย ทำให้เธอต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว หญิงสาวถอยหลังไปอีกก้าว ม้าดันเธออีกครั้ง และนั่นคือตอนที่โซเฟียสังเกตเห็นบางสิ่งแปลก ๆ
ลูน่าแทบจะไม่มองผู้คนเลย เธอเอาแต่จ้องมองไปที่บางสิ่งสูง ๆ ข้างบน
เหนือแท่นบูชา มีโคมระย้าขนาดใหญ่เก่าแก่แขวนอยู่
“แดเนียล…” โซเฟียกระซิบ
เจ้าบ่าวก็มองไปในทิศทางเดียวกัน
ตอนแรกเขาไม่สังเกตเห็นอะไรเลย
แต่แล้วโคมระย้าก็แทบไม่สั่นไหวเลย
ทั้งๆ ที่หน้าต่างปิดสนิทและไม่มีลมพัดในโบสถ์
ในขณะนั้น ลูน่าก็ร้องเสียงแหลมอีกครั้งและเริ่มถอยหลัง แทบจะบังคับให้โซเฟียถอยห่างออกไปด้วย
ทันใดนั้น เสียงโลหะเสียดสีดังขึ้นเหนือพวกเขา ทุกคนเงียบลง แขกคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมอง
“ถอยห่างจากแท่นบูชา!”
แดเนียลรีบวิ่งไปหาโซเฟีย คว้ามือเธอ และพวกเขาก็ถอยหลังไปด้วยกัน วินาทีต่อมา เสียงดังโครมครามก็ดังขึ้น แต่ไม่ใช่โคมระย้าที่ตกลงมา
ชิ้นส่วนขนาดใหญ่ของคานไม้เก่าๆ หักลงมาจากเพดานข้างๆ โคมระย้าและตกลงมาตรงจุดที่คู่บ่าวสาวควรจะยืนอยู่
แขกต่างกรีดร้องและรีบวิ่งไปที่ทางออก
ดูเหมือนว่าเรื่องร้ายที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว แต่ลูน่าก็ยังไม่สงบลง
เธอหันกลับมาและเริ่มผลักโซเฟียไปทางประตู
“เธออยากออกไป!” แดเนียลตะโกน “ทุกคนออกไป!”
ผู้คนทยอยออกจากโบสถ์ทีละคน
โซเฟีย แดเนียล และบาทหลวงเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ออกไป ไม่ถึงนาทีต่อมา เสียงดังสนั่นอีกครั้งก็ดังมาจากข้างใน
ส่วนหนึ่งของเพดานเหนือแท่นบูชาพังถล่มลงมาทั้งหมด ผู้เชี่ยวชาญที่มาถึงในภายหลังพบสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
ในระหว่างคืน หลังจากฝนตกหนัก น้ำได้ซึมเข้าไปใต้หลังคาและทำให้โครงสร้างไม้เก่าอ่อนแอลง โครงสร้างขนาดมหึมานั้นแทบจะยึดไว้ได้ด้วยคานที่เสียหายเพียงไม่กี่ชิ้นเท่านั้น
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจที่สุดคือสิ่งอื่น คนดูแลม้าเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่ลูน่าจะวิ่งเข้าไปข้างใน
เมื่อเขาจูงม้าออกจากโบสถ์ ม้าก็หยุดกะทันหัน จากนั้นมันก็เริ่มกระสับกระส่ายและมองขึ้นไปบนหลังคาหลายครั้ง ชายคนนั้นพยายามจูงมันต่อไป แต่ในขณะนั้นเอง เศษปูนปลาสเตอร์เล็กๆ ก็ร่วงลงมาจากด้านบน
ลูน่าคว้าบังเหียนจากมือเขาและวิ่งกลับไปหานายหญิงของเธอ
เธอรับรู้ถึงอันตรายก่อนที่มนุษย์จะรู้ตัวเสียอีก
