แดเนียลสัญญาว่าจะให้ดอกทานตะวัน 60 ดอกแก่ฉันในวันเกิดครบรอบ 60 ปี แต่เขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ไม่มีใครรู้เรื่องสัญญานี้… แต่ในวันเกิดครบรอบ 60 ปีของฉัน ฉันได้รับดอกไม้ตามสัญญา และปรากฏว่า…
ฉันรู้จักแดเนียลมาตั้งแต่เด็ก เขาเป็นรักแรกของฉัน ตอนอายุเพียง 15 ปี เราก็ฝันถึงการแต่งงานและสร้างบ้านหลังเล็กๆ ด้วยกันแล้ว
วันหนึ่ง ขณะที่เราเดินผ่านร้านขายดอกไม้ และฉันกำลังดูดอกทานตะวันอยู่ ฉันพูดเล่นกับเขาว่า:
“พอฉันอายุ 60 แล้ว คงไม่มีใครให้ดอกไม้ฉันอีกแล้ว ฉันคงเป็นหญิงชราแล้ว”
แดเนียลมองฉันอย่างจริงจังและพูดว่า:
“ฉันสัญญาว่าจะให้ดอกทานตะวัน 60 ดอกแก่เธอในวันเกิดครบรอบ 60 ปี”
ไม่กี่เดือนต่อมา แดเนียลประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างร้ายแรง เขาเสียชีวิตระหว่างทางไปโรงพยาบาล
มันเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉัน เป็นเวลานานที่ฉันรู้สึกเหมือนส่วนหนึ่งของฉันตายไปพร้อมกับเขา แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป และฉันเองก็ต้องก้าวต่อไปข้างหน้าเช่นกัน
ไม่กี่ปีต่อมา ฉันแต่งงานกับชายที่ใจดีและเอาใจใส่ แต่ลึกๆ แล้ว ฉันไม่เคยลืมแดเนียลเลย
แล้วเมื่ออายุหกสิบ เมื่อฉันเปิดประตูบ้าน ฉันก็ตัวแข็งทื่อ
บนระเบียงบ้านของฉันมีช่อดอกทานตะวันสวยงามอยู่หกสิบดอก ตามที่แดเนียลสัญญาไว้กับฉันเป๊ะๆ
ฉันตกใจมาก ไม่มีใครรู้เรื่องสัญญานี้มาก่อน แล้วต่อมาก็รู้ว่า…
นอกจากนี้ยังมีกล่องเก่าใบหนึ่งซึ่งบรรจุจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของดาเนียล:
“ถ้าคุณกำลังอ่านจดหมายฉบับนี้ แสดงว่าฉันได้รักษาสัญญาแล้ว”
ไม่นานหลังจากนั้น ชายคนหนึ่งก็มาเคาะประตูบ้านของฉัน
เขาหน้าตาคล้ายดาเนียลมาก แต่ไม่ใช่เขา เขาคือน้องชายของดาเนียล
เขาอธิบายว่าแม่ของพวกเขาเพิ่งเสียชีวิตไป และขณะที่กำลังจัดเก็บข้าวของในบ้าน เขาได้พบข้าวของของดาเนียลและจดหมายที่กล่าวถึงคำสัญญานี้
ด้วยความซาบซึ้งใจในคำพูดของเขา เขาจึงตัดสินใจส่งดอกทานตะวันหกสิบดอกมาให้ฉันแทน
ฉันกอดจดหมายไว้แนบอก น้ำตาคลอเบ้า เมื่อรู้ว่าบางคำสัญญาคงอยู่ยาวนานกว่าผู้ที่ให้คำสัญญานั้นเสียอีก
วันนั้น ขณะที่ฉันยืนอยู่หน้าดอกทานตะวันหกสิบดอก ฉันก็ยิ้มออกมาได้ในที่สุด
แดเนียลไม่อยู่แล้ว แต่ความรักของเขาได้หาทางมาถึงฉันได้
